Η αιτιολογική έκθεση του Νόμου της Κυριαρχίας: ο λόγος κάθε άρθρου, από τα νευροδικαιώματα ώς την αποστρατικοποίηση των υπηρεσιών και τη φορολόγηση offshore.

Το πλήρες κείμενο του σχεδίου: Ο Νόμος της Κυριαρχίας (έκδοση 20) — πλήρες κείμενο

Πλήρης μετάφραση. Το ρουμανικό κείμενο παραμένει το αυθεντικό.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Ενότητα 1 — Τίτλος του σχεδίου κανονιστικής πράξης

«Ο Νόμος της Κυριαρχίας —

Ο νόμος για την προστασία του ανώτερου και κυρίαρχου συμφέροντος του ρουμανικού λαού και πολίτη»

Ενότητα 2 — Λόγοι θέσπισης της κανονιστικής πράξης

Περιγραφή της σημερινής κατάστασης

Τα τελευταία χρόνια, και προπάντων κατά το ενάμισι έτος που ακολούθησε την εμφάνιση του ιού SARS-CoV-2, θεσπίστηκαν στη ρουμανική νομοθεσία σειρά κανόνων που αντιβαίνουν, μεμονωμένα ή στο σύνολό τους, στο πνεύμα και στο γράμμα του Συντάγματος της Ρουμανίας, όπως αναδημοσιεύθηκε. Αυτή η πραγματική και νομική κατάσταση είναι ικανή να θίξει σοβαρά και άμεσα την κυριαρχία του ρουμανικού κράτους που κατοχυρώνεται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 του Συντάγματος — κυριαρχία νοούμενη τόσο ως δικαίωμα του έθνους στην ταυτότητα και την αυτοδιάθεση όσο και ως κράτος δικαίου σύμφωνο με τη συνταγματική τάξη.

Η αντίδραση στην κατάσταση έντασης στην οποία υποβλήθηκαν το ρουμανικό κράτος και ο πολίτης συνεπεία της πανδημικής κατάστασης, από τον Μάρτιο του 2020 έως σήμερα, τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά, αποκάλυψε σειρά δυσλειτουργιών στο επίπεδο των θεσμών του ρουμανικού κράτους, ικανών να θίξουν άμεσα, θεμελιωδώς και μη αναστρέψιμα την εθνική κυριαρχία.

Όχι τελευταίο, σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2020 σχετικά με τον αντίκτυπο των μέτρων για την COVID-19 στη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τα θεμελιώδη δικαιώματα (2020/2790(RSP)), προκύπτει ότι και στη Ρουμανία αξιοποιήθηκε μια ελλιπής νομοθεσία που αφήνει περιθώριο για εκτροπές επικίνδυνες για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του Ρουμάνου πολίτη, για τη βιώσιμη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη και για τη συνοχή και την ορθή λειτουργία των θεσμών ασφαλείας της Ρουμανίας — με αποτέλεσμα να παραβιαστούν συνταγματικά δικαιώματα και ελευθερίες.

Επιπλέον, κατά τη θέσπιση περιοριστικών μέτρων με νόμους και κανονιστικές πράξεις για τη διαχείριση της κρίσης που προκάλεσε η πανδημία COVID-19, οι ρουμανικές αρχές ουδέποτε τήρησαν την αρχή της αναλογικότητας προς το προβλεπόμενο ή εκδηλωθέν επίπεδο σοβαρότητας, ούτε την αρχή της χωρίς διακρίσεις εφαρμογής των περιοριστικών αυτών μέτρων — αρχές που προβλέπονται ρητώς στο άρθρο 53 παράγραφος (2) του Συντάγματος της Ρουμανίας για τον περιορισμό της άσκησης δικαιωμάτων ή ελευθεριών.

Ενόψει των ανωτέρω, προκύπτει η άμεση αναγκαιότητα της παρούσας νομοθετικής πρωτοβουλίας για την αποκατάσταση της περιγραφείσας κατάστασης.

Η φυσιολογική και άμεση λύση είναι να θεσπιστεί ενιαία ρύθμιση που διορθώνει την ανωτέρω περιγραφείσα νομική κατάσταση, συγκεντρώνοντας και εφαρμόζοντας στοχευμένα μέτρα που αποσκοπούν στην εδραίωση της εθνικής κυριαρχίας που ανήκει στον ρουμανικό λαό. Οι εσωτερικές και διεθνείς οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ετών είχαν ως αποτέλεσμα την έντονη υπονόμευση της κυριαρχίας του ρουμανικού λαού.

Η λαϊκή κυριαρχία αντιπροσωπεύει το δικαίωμα του λαού να αποφασίζει για το μέλλον του και να καθορίζει τις προτεραιότητες του κράτους, την οργάνωση και τη λειτουργία του, καθώς και το δικαίωμα του λαού να ελέγχει τη δραστηριότητα του κράτους.

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος (2) του Συντάγματος της Ρουμανίας, όπως αναδημοσιεύθηκε, «Η εθνική κυριαρχία ανήκει στον ρουμανικό λαό…»

Η σημερινή πραγματικότητα δείχνει ότι οι αυστηρές επιταγές του Συντάγματος δεν ανευρίσκονται πλέον στην ποιότητα ζωής των πολιτών της Ρουμανίας.

Η κατάργηση της λαϊκής κυριαρχίας και το υφιστάμενο χάος στις σχέσεις μεταξύ των τριών εξουσιών — νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής — ακυρώνει την έννοια της συνταγματικής δημοκρατίας και συμβάλλει στην ακύρωση του Κοινωνικού Συμβολαίου που υφίσταται μεταξύ του λαού και των αρχών του.

Έτσι, ο ρουμανικός λαός δεν μπορεί πλέον να διαθέτει κυριαρχικά τους φυσικούς, υλικούς και ανθρώπινους πόρους που υπάρχουν στο έδαφος της χώρας· οι αρχές επιβάλλουν καταχρηστικά ιατρικά μέτρα στους ίδιους τους πολίτες τους· η εκλογική διαδικασία νοθεύεται συστηματικά· και οι υπηρεσίες πληροφοριών δεν βρίσκονται πλέον υπό πολιτικό έλεγχο.

Για τους λόγους αυτούς, και όχι τελευταίο για να επιστραφεί στον λαό η κυριαρχία που εγγυάται το Σύνταγμα, κατέστησαν αναγκαίες ορισμένες νομοθετικές τροποποιήσεις, καθώς και η εισαγωγή νέων κανόνων δικαίου με τους οποίους η κυριαρχία ρυθμίζεται και κατοχυρώνεται πολύ πιο ρητά.

1¹. Στην περίπτωση σχεδίων που μεταφέρουν κοινοτική νομοθεσία ή δημιουργούν το πλαίσιο για την άμεση εφαρμογή της, προσδιορίζονται μόνο οι σχετικές κοινοτικές πράξεις, μαζί με τα στοιχεία ταυτοποίησής τους — Δεν εντοπίστηκαν έγγραφα στην κοινοτική νομοθεσία στο πεδίο αυτό.

2. Προβλεπόμενες αλλαγές

Ο Νόμος της Κυριαρχίας έχει ως μοναδικό αντικείμενο ρύθμισης την αποκατάσταση της κυριαρχίας και του κράτους δικαίου, όπως κατοχυρώνονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 του Συντάγματος της Ρουμανίας. Η μοναδικότητα της ρύθμισης σε θέματα εθνικής κυριαρχίας διαμορφώνεται μέσω τροποποιήσεων ορισμένων κανόνων σε συναφή πεδία, απαραίτητων για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού.

Οι τροποποιήσεις αυτές αποτελούν το μέσο με το οποίο εδραιώνονται η κυριαρχία και το κράτος δικαίου στη Ρουμανία. Το νομοθετικό σχέδιο εκκινεί από τη συνταγματική επιταγή σύμφωνα με την οποία η κυριαρχία ανήκει στον ρουμανικό λαό και στηρίζεται σε τέσσερις πυλώνες:

1) ενίσχυση και διασφάλιση των δικαιωμάτων και ελευθεριών του πολίτη, καθώς και της κυριαρχίας και της ασφάλειας του ρουμανικού κράτους·

2) προστασία και διασφάλιση υγιούς περιβάλλοντος που επιτρέπει τη φυσιολογική ανάπτυξη και ζωή του πολίτη·

3) μεγιστοποίηση των ωφελειών που αποκομίζει ο πολίτης από τον φυσικό πλούτο της χώρας και, γενικότερα, από το οικονομικό περιβάλλον, θεωρούμενα ως μέσα κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης· και

4) εδραίωση του συστήματος εθνικής άμυνας, συστήματος που πρέπει να καταστεί αποδοτικότερο και να υπαχθεί αποκλειστικά στη βούληση του λαού, έχοντας ως μοναδικό σκοπό τη διαφύλαξη της κυριαρχίας, της ανεξαρτησίας και της ενότητας του κράτους, της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας και της συνταγματικής δημοκρατίας, τηρουμένου του άρθρου 118 του Συντάγματος της Ρουμανίας.

Το Κεφάλαιο Ι θεσπίζει νέους κανόνες ή νομοθετικές τροποποιήσεις που αποσκοπούν στην εδραίωση του κράτους δικαίου και στην προστασία του ανώτερου και κυρίαρχου συμφέροντος του ρουμανικού λαού και πολίτη.

Το άρθρο 1 αποκλείει τη δυνατότητα περιορισμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών του ανθρώπου με κανονιστικές διοικητικές πράξεις, αποκαθιστώντας έτσι την υπεροχή του Συντάγματος και των δικαιωμάτων που αυτό θεσπίζει για τον Ρουμάνο πολίτη, θεωρούμενο ως νόμιμο δικαιούχο των συνταγματικών δικαιωμάτων και μοναδικό φορέα της εθνικής κυριαρχίας. Αίρεται έτσι η δυνατότητα να επιβάλλονται αυθαίρετοι περιορισμοί θεμελιωδών δικαιωμάτων από διοικητικούς φορείς που δεν έχουν εξουσία να νομοθετούν ή να θεσπίζουν περιορισμούς δικαιωμάτων και ελευθεριών. Σκοπός είναι η εδραίωση της αρχής της διάκρισης των εξουσιών στο κράτος και της συνταγματικής δημοκρατίας — αρχών σύμφωνα με τις οποίες οργανώνεται το ρουμανικό κράτος δυνάμει του άρθρου 1 παρ. 4 του Συντάγματος. → το κείμενο του άρθρου

Το άρθρο 2 τροποποιεί, κατά την ανωτέρω έννοια, την Πράξη Έκτακτης Ανάγκης 1/1999, αίροντας τη δυνατότητα περιορισμού της άσκησης θεμελιωδών δικαιωμάτων κατά την κατάσταση πολιορκίας και την κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Ελήφθη υπόψη ότι καμία κατάσταση, όσο εξαιρετική κι αν είναι, δεν μπορεί να δικαιολογήσει τον περιορισμό δικαιωμάτων συμφυών με την ανθρώπινη υπόσταση και με την ιδιότητα του πολίτη — γεγονός που επιβεβαιώνεται από τη διατύπωση του άρθρου 15 του Συντάγματος: «(1) Οι πολίτες απολαμβάνουν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες που κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα και σε άλλους νόμους και έχουν τα καθήκοντα που προβλέπονται σε αυτά.» Έτσι, το δικαίωμα στη ζωή και στη σωματική και ψυχική ακεραιότητα, το δικαίωμα υπεράσπισης, το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας, το δικαίωμα στην προσωπική, οικογενειακή και ιδιωτική ζωή, το άσυλο της κατοικίας, η ελευθερία της συνείδησης και η ελευθερία της έκφρασης δεν μπορούν να περιοριστούν για κανέναν λόγο, δεδομένου ότι ο περιορισμός τους δεν μπορεί να έχει ως υποθετικό σκοπό την έξοδο από μια εξαιρετική κατάσταση, αλλά μάλλον την εμβάθυνση μιας κατάστασης ανωμαλίας. → το κείμενο του άρθρου

Στο άρθρο 3, για τους ίδιους ανωτέρω λόγους, ο Νόμος 55/2020 καταργείται στο σύνολό του, με αφετηρία τις σκέψεις που διατύπωσε το Συνταγματικό Δικαστήριο στην Απόφαση 457/2020. Στο σκεπτικό της απόφασης αυτής το Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε κατηγορηματικά ότι το να «κατασκευάζεται» με νόμο ένας νέος θεσμός — η «κατάσταση συναγερμού», με καθεστώς προδήλως λιγότερο περιοριστικό από την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που ρυθμίζει ο συντακτικός νομοθέτης — ο οποίος όμως επιτρέπει την παράκαμψη του συνταγματικού πλαισίου που διέπει τη νομιμότητα, τη διάκριση των εξουσιών στο κράτος και τις προϋποθέσεις περιορισμού της άσκησης δικαιωμάτων και ελευθεριών, αντιβαίνει στις γενικές απαιτήσεις του κράτους δικαίου όπως κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα της Ρουμανίας. Καταλήγοντας στο συμπέρασμα αυτό, το Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι ακόμη και σε κατάσταση δημόσιας έκτακτης ανάγκης πρέπει να υπερισχύει η θεμελιώδης αρχή του κράτους δικαίου· ότι το κράτος δικαίου συνίσταται σε πλείονες πτυχές, όλες κεφαλαιώδους σημασίας, οι οποίες πρέπει να διατηρούνται στο σύνολό τους — η αρχή της νομιμότητας, η διάκριση των εξουσιών, ο καταμερισμός των αρμοδιοτήτων, τα ανθρώπινα δικαιώματα, το κρατικό μονοπώλιο της βίας, η δημόσια και ανεξάρτητη απονομή της δικαιοσύνης, η προστασία της ιδιωτικής ζωής, το δικαίωμα ψήφου, η ελευθερία πρόσβασης στην πολιτική εξουσία, η δημοκρατική συμμετοχή των πολιτών και η εποπτεία τους επί της διαδικασίας λήψης αποφάσεων, η διαφάνεια της κυβέρνησης, η ελευθερία έκφρασης, συνένωσης και συνάθροισης, τα δικαιώματα των μειονοτήτων και ο κανόνας της πλειοψηφίας στην πολιτική απόφαση· και ότι κράτος δικαίου σημαίνει ότι τα κυβερνητικά όργανα πρέπει να λειτουργούν εντός του νόμου και ότι οι πράξεις τους πρέπει να υπόκεινται σε έλεγχο από ανεξάρτητα δικαστήρια, διασφαλιζομένης της ασφάλειας δικαίου των προσώπων. Όχι τελευταίο, θεωρείται ότι δεν υφίσταται πλέον δικαιολόγηση για τη διατήρηση ρύθμισης περιορισμένης εφαρμογής που θεσπίστηκε συνεπεία εξαιρετικής κατάστασης — της πανδημίας COVID-19 — τοσούτω μάλλον καθόσον, κατά τον χρόνο διατύπωσης της παρούσας νομοθετικής πρότασης, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας επρόκειτο να κηρύξει τη μετάβαση από την πανδημία σε ελεγχόμενη ενδημική κατάσταση. Λαμβανομένων υπόψη όλων αυτών των πτυχών, του προδήλως αντισυνταγματικού χαρακτήρα του Νόμου 55/2020 και της ανάγκης επανάληψης, υπό συνθήκες κανονικότητας, της νομοθετικής διαδικασίας για τη θέσπιση κανόνα γενικής εφαρμογής για πανδημικές, ενδημικές και επιδημιολογικές καταστάσεις, η μόνη λύση για την επιστροφή σε κατάσταση νομιμότητας και συνταγματικότητας — ως μόνων οδών άσκησης της εθνικής κυριαρχίας — είναι η πλήρης κατάργηση του Νόμου 55/2020. → το κείμενο του άρθρου

Το άρθρο 4 τροποποιεί τον Νόμο για τα δικαιώματα του ασθενούς 46/2003, απαιτώντας να λαμβάνονται η έγγραφη συμφωνία και συναίνεση του ασθενούς πριν από τη χορήγηση φαρμάκων, υγειονομικών υλικών, ιατροτεχνολογικών προϊόντων και άλλων θεραπευτικών μέσων. Το μέτρο είναι απολύτως αναγκαίο για την ενίσχυση του δικαιώματος του πολίτη στη ζωή και στη σωματική και ψυχική ακεραιότητα, τεθέντος σε αρμονία με την ελευθερία της συνείδησης. Καθένα από αυτά είναι στοιχείο αδιαρρήκτως συνδεδεμένο με την κυριαρχία του λαού, θεωρούμενου ως το σύνολο των πολιτών των οποίων τα δικαιώματα και οι ελευθερίες πρέπει να διασφαλίζονται. → το κείμενο του άρθρου

Για τον ίδιο λόγο, η παράγραφος 2 του άρθρου 4 απαγορεύει επίσης κάθε διάκριση, θετική ή αρνητική, λόγω αποδοχής ή άρνησης θεραπείας ή ιατροτεχνολογικού προϊόντος. Κάθε διάκριση αντιβαίνει στο Σύνταγμα, καθώς είναι ικανή να θίξει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μέρους του πληθυσμού.

Το άρθρο 5 επιδιώκει την προάσπιση της υγείας του ρουμανικού λαού, φορέα της εθνικής κυριαρχίας, τροποποιώντας τον Νόμο 95/2006 για τη μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας ώστε να απαγορευθεί η εμπορία ή η χρήση φαρμάκων, εμβολίων, ιατροτεχνολογικών προϊόντων και άλλων φαρμακευτικών προϊόντων για τα οποία ο κατασκευαστής δεν παρέχει εγγυήσεις ούτε αποδεδειγμένα εφικτά μέσα αντιμετώπισης, ή για τα οποία δεν έχουν διεξαχθεί πλήρεις κλινικές δοκιμές. → το κείμενο του άρθρου

Ομοίως, η παράγραφος 2 καταργεί τρία υποστοιχεία του άρθρου 811 του Νόμου 95 της 14ης Απριλίου 2006 που επιτρέπουν ορισμένες ανήθικες μορφές διαφήμισης φαρμάκων με άμεσο αντίκτυπο στην υγεία του ρουμανικού λαού — γεγονός που θέτει σε κίνδυνο την εθνική κυριαρχία.

Για τους ίδιους λόγους, η παράγραφος 3 τροποποιεί το άρθρο 813 του Νόμου 95/2006, απαγορεύοντας κάθε μορφή εμπορικής διαφήμισης στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο και στα κοινωνικά δίκτυα για φάρμακα, εμβόλια, ιατροτεχνολογικά προϊόντα και άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, εγκεκριμένα ή μη.

Για τους ίδιους λόγους απαγορεύθηκε επίσης η απευθείας διανομή φαρμάκων στον πληθυσμό από τους κατασκευαστές για προωθητικούς σκοπούς.

Το άρθρο 6 τροποποιεί τον Νόμο 272/2004 για την προστασία και προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού, εισάγοντας διατάξεις για την προάσπιση της σωματικής και ψυχικής ακεραιότητας του ανηλίκου υπό την ιδιότητά του ως πολίτη φορέα δικαιωμάτων. Απαγορεύεται έτσι, πριν από την ηλικία των 18 ετών, κάθε μορφή επέμβασης στο σώμα του ανηλίκου με σκοπό την αλλοίωση της ταυτότητας φύλου που αποκτήθηκε κατά τη γέννηση. Ταυτόχρονα, απαγορεύεται η διάθεση σε παιδιά πορνογραφικού υλικού ή υλικού που προωθεί την απομάκρυνση από την ταυτότητα φύλου, υλικού ικανού να προκαλέσει ψυχολογικά τραύματα που θα σημαδέψουν όλη την ύπαρξη του πολίτη. Κατά τη θέσπιση των τροποποιήσεων αυτών λαμβάνονται υπόψη τόσο το υπέρτατο συμφέρον του παιδιού όσο και το δικαίωμά του να αποφασίζει και να διαθέτει, εν πλήρει γνώσει, το ίδιο του το σώμα μετά την ψυχολογική του ωρίμανση, ώστε να αίρονται πρόωρες επιδράσεις στη φυσιολογική σωματική και ψυχική ανάπτυξη του Ρουμάνου πολίτη. Όχι τελευταίο, λαμβάνεται υπόψη ο μη αναστρέψιμος χαρακτήρας κάθε πρόωρης μεταβολής φύλου, η οποία θα έχει αρνητική επίδραση στην ανάπτυξη του ανηλίκου και άμεση επιρροή στη γεννητικότητα στη Ρουμανία — πτυχή που θίγει άμεσα την εθνική κυριαρχία. → το κείμενο του άρθρου

Το άρθρο 7 συμπληρώνει το άρθρο 64 του Αστικού Κώδικα, θεσπίζοντας νέες εγγυήσεις για την ατομική σωματική ή ψυχική ακεραιότητα του προσώπου. Ελήφθησαν υπόψη τόσο οι τεχνολογικές εξελίξεις των τελευταίων ετών όσο και τα τελευταία αποτελέσματα των μελετών των πλέον προηγμένων ερευνητικών εργαστηρίων στον τομέα, τα οποία δημιουργούν τις προϋποθέσεις για πιθανές εισβολές σε επίπεδο εγκεφάλου μέσω της χρήσης νευροτεχνολογίας. Ενόψει των δυνητικών κινδύνων που συνιστά η απουσία ρύθμισης σε πεδίο που μπορεί να έχει άμεσες επιπτώσεις στον Ρουμάνο πολίτη ως άτομο και στις κοινότητες στο σύνολό τους — αμφότερα ικανά να προκαλέσουν ανεξέλεγκτες επιδράσεις στην κοινωνία και συνεπώς, εμμέσως, στην εθνική κυριαρχία — απαγορεύθηκε η χρήση ή κατοχή οποιασδήποτε συσκευής με σκοπό την πρόσβαση στη νευρωνική δραστηριότητα ή τη χειραγώγησή της, ή τη μείωση της αυτονομίας της βούλησης ή της ικανότητας των πολιτών να λαμβάνουν αποφάσεις ελεύθερα. → το κείμενο του άρθρου

Το άρθρο 8 τροποποιεί την παράγραφο 3 του άρθρου 5 του Νόμου 159/2016 για το καθεστώς της φυσικής υποδομής των δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, παρέχοντας στους ιδιοκτήτες και συνιδιοκτήτες κτιρίων το δικαίωμα να χρησιμοποιούν συνεχώς, αδιαλείπτως και άνευ όρων τα κτίρια των οποίων είναι ιδιοκτήτες ή συνιδιοκτήτες. Ελήφθη υπόψη ότι το να επιτρέπεται, χωρίς περιορισμό και χωρίς προηγούμενη άδεια, σε οποιαδήποτε νομικά πρόσωπα που κατέχουν δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ή τις τεχνολογίες και τον εξοπλισμό που χρησιμοποιούνται στις πληροφοριακές και επικοινωνιακές υποδομές εθνικού ενδιαφέροντος, να εγκαθιστούν στοιχεία φυσικής υποδομής συνιστά απαράδεκτο περιορισμό του δικαιώματος ιδιοκτησίας — που μπορεί να ισοδυναμεί με σοβαρή προσβολή της κυριαρχίας του ρουμανικού λαού. → το κείμενο του άρθρου

Το άρθρο 9 τροποποιεί τον Νόμο αρ. 286/2009 — τον Ποινικό Κώδικα, εναρμονίζοντας τη σχετική νομοθεσία με τις πλέον πρόσφατες αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου και με τις νομοθετικές τροποποιήσεις που εισάγει η παρούσα νομοθετική πρόταση. → το κείμενο του άρθρου

Έτσι, η παράγραφος 1 εισάγει νέο άρθρο στον Ποινικό Κώδικα, το άρθρο 195¹, με τίτλο «Διατάραξη ή αλλοίωση της σωματικής ή ψυχικής ακεραιότητας», ποινικοποιώντας τις παραβιάσεις των διατάξεων του άρθρου 64 του Αστικού Κώδικα όπως τροποποιείται με το παρόν σχέδιο Νόμου. Προβλέπεται έτσι ποινή για «τη διατάραξη ή αλλοίωση της ατομικής σωματικής ή ψυχικής ακεραιότητας προσώπου χωρίς την έγγραφη, ρητή, ενημερωμένη και ελεύθερα εκφρασμένη συναίνεσή του», καθώς και για την κατοχή ή χρήση οποιουδήποτε συστήματος ή συσκευής με σκοπό την πρόσβαση στη νευρωνική δραστηριότητα ή τη χειραγώγησή της, για την πρόσβαση στη νευρωνική δραστηριότητα προσώπου ή τη χειραγώγησή της, και για κάθε επέμβαση στις νευρωνικές συνδέσεις ή εισβολή σε επίπεδο εγκεφάλου, επεμβατική ή μη, ελλείψει της έγγραφης, ρητής, ενημερωμένης και ελεύθερα εκφρασμένης συναίνεσης του προσώπου. Οι διατάξεις που εισάγονται έτσι στον Ποινικό Κώδικα είναι αναγκαίες για την προάσπιση των κοινωνικών αγαθών που προστατεύει ο αστικός κανόνας και για την προάσπιση των δικαιωμάτων και της σωματικής και ψυχικής ακεραιότητας του Ρουμάνου πολίτη, ως θεμελιωδών στοιχείων της εθνικής κυριαρχίας.

Η παράγραφος 2 τροποποιεί το άρθρο 197 του Ποινικού Κώδικα, με τίτλο «Κακομεταχείριση ανηλίκου», εισάγοντας δύο νέες παραγράφους, 2 και 3. Η παράγραφος 2 του άρθρου 197 ποινικοποιεί «την πράξη του να παρακινείται ανήλικος που δεν έχει συμπληρώσει τα 18 έτη να αλλοιώσει τη βιολογική του ταυτότητα φύλου που αποκτήθηκε κατά τη γέννηση», είτε επιτεύχθηκε είτε όχι ο σκοπός του δράστη. Ο λόγος ποινικοποίησης της πράξης αυτής έγκειται στις σοβαρές ψυχικές, ψυχολογικές και συμπεριφορικές διαταραχές που η πράξη αυτή μπορεί να προκαλέσει στον ανήλικο, ακόμη και όταν ο ίδιος ο ανήλικος δεν μπορεί να αποφασίσει την πραγματική, σωματική μεταβολή της ταυτότητας φύλου του. Η παράγραφος 3 εισάγει διακεκριμένη μορφή της πράξης της παραγράφου 2, αυξάνοντας κατά το ένα τρίτο την επιβαλλόμενη ποινή όταν ο δράστης είναι γονέας, επίτροπος, εκπαιδευτής ή διδάσκων, ή όταν η ίδια η πράξη προκάλεσε σωματικές συνέπειες στον ανήλικο, ανεξαρτήτως της ιδιότητας του δράστη.

Η παράγραφος 3 του άρθρου 9 τροποποιεί το άρθρο 211 του Ποινικού Κώδικα, με τίτλο «Εμπορία ανηλίκων», εισάγοντας μετά την παράγραφο 1 νέα παράγραφο (1¹) που ποινικοποιεί τη διαμεσολάβηση ή προώθηση υιοθεσιών από πρόσωπα που δεν είναι υπάλληλοι της Γενικής Διεύθυνσης Κοινωνικής Πρόνοιας και Προστασίας του Παιδιού ή της Εθνικής Αρχής για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, των Παιδιών και των Υιοθεσιών. Ο λόγος ποινικοποίησης της πράξης αυτής υπήρξε η κατάσταση των τελευταίων δεκαετιών, κατά την οποία η υιοθεσία παιδιών αντιμετωπίστηκε από διάφορα φυσικά και νομικά πρόσωπα ως πραγματική εμπορική πράξη, με αποτέλεσμα χιλιάδες παιδιά να απομακρυνθούν από τη χώρα, να απολέσουν την ιθαγένειά τους και να μην μπορούν πλέον να προστατευθούν από το ρουμανικό κράτος — γεγονός που θίγει άμεσα και σοβαρά την εθνική κυριαρχία μειώνοντας τον πληθυσμό, φορέα της κυριαρχίας.

Η παράγραφος 4 του άρθρου 9 τροποποιεί την παράγραφο 4 του άρθρου 221 του Ποινικού Κώδικα, ανεβάζοντας από τα 13 στα 14 έτη την ηλικία από την οποία τιμωρείται η πράξη του να παρακινείται ανήλικος να παρακολουθήσει επιδειξιομανικές πράξεις ή παραστάσεις στις οποίες τελούνται γενετήσιες πράξεις οποιασδήποτε φύσης. Ταυτόχρονα, ποινικοποιήθηκε η πράξη διάθεσης σε ανήλικο πορνογραφικού υλικού ή υλικού του οποίου το περιεχόμενο περιγράφει ρητά τη σεξουαλικότητα. Ελήφθη υπόψη η ανάγκη διαφύλαξης της αθωότητας και της φυσιολογικής ανάπτυξης του ανηλίκου σύμφωνα με τους ηθικούς κανόνες που γίνονται γενικώς αποδεκτοί από την κοινωνία, έως ηλικία κατά την οποία οι ποινικοποιούμενες πράξεις χάνουν την επικινδυνότητά τους.

Η παράγραφος 5 του άρθρου 9 εισάγει νέα παράγραφο στο άρθρο 221 του Ποινικού Κώδικα, με τίτλο «Γενετήσια διαφθορά ανηλίκων», και τροποποιεί την παράγραφο 6 του ίδιου άρθρου. Η παράγραφος 5¹ ποινικοποιεί «την πράξη διάθεσης σε παιδιά κάτω των δεκαοκτώ ετών οποιουδήποτε υλικού που προωθεί την απομάκρυνση από τη βιολογική ταυτότητα φύλου, την αλλαγή φύλου και την ομοφυλοφιλία», ενόψει των μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων συνεπειών στην ανάπτυξη του ανηλίκου και των ανεπανόρθωτων ψυχολογικών τραυμάτων που μπορεί να προκαλέσει — πράξεις που πλήττουν άμεσα την ανάπτυξη γενεών υγιών και ικανών να ασκούν πλήρως τα δικαιώματα και την κυριαρχία τους. Η παράγραφος 6 τροποποιείται ώστε να ποινικοποιηθεί και η απόπειρα της ούτω ποινικοποιούμενης πράξης, ενόψει της σημασίας του προστατευόμενου κοινωνικού αγαθού.

Η παράγραφος 6 τροποποιεί την παράγραφο 6 του άρθρου 221 του Ποινικού Κώδικα, ποινικοποιώντας και την απόπειρα του αδικήματος που μόλις εισήχθη στην παράγραφο 5¹ του άρθρου 221 του Ποινικού Κώδικα.

Η παράγραφος 7 τροποποιεί το άρθρο 297 του Ποινικού Κώδικα — Κατάχρηση εξουσίας — εναρμονίζοντάς το με τις Αποφάσεις 405/2016 και 392/2017 και ποινικοποιώντας στην παράγραφο 2 την πράξη της διάκρισης εις βάρος οποιουδήποτε προσώπου, του «περιορισμού της άσκησης δικαιώματος προσώπου ή της δημιουργίας γι’ αυτό κατάστασης φόβου, κοινωνικού αποκλεισμού ή κατωτερότητας λόγω αποδοχής ή άρνησης θεραπείας ή ιατροτεχνολογικού προϊόντος». Η αναγκαιότητα ποινικοποίησης της πράξης αυτής προκύπτει από την επανάληψη, στην κοινωνία των τελευταίων ετών, πράξεων αρνητικής διάκρισης μέσω του περιορισμού συνταγματικών δικαιωμάτων, κατά παράβαση των δικαιωμάτων του ασθενούς που προβλέπει ο Νόμος αρ. 46 της 21ης Ιανουαρίου 2003 και η Σύμβαση του Οβιέδο, εις βάρος προσώπων που δεν αποδέχθηκαν ορισμένες ιατρικές θεραπείες προαιρετικές κατά την ισχύουσα νομοθεσία. Συμμετρικά, ποινικοποιήθηκε και κάθε πράξη διάκρισης λόγω αποδοχής και υποβολής σε ιατρικές θεραπείες.

Η παράγραφος 8 εισάγει τρίτη παράγραφο στο άρθρο 297 του Ποινικού Κώδικα — Κατάχρηση εξουσίας — ποινικοποιώντας κάθε πράξη δημοσίου υπαλλήλου ή εξομοιούμενου προσώπου που συνίσταται στην εφαρμογή κανόνων που κρίθηκαν αντισυνταγματικοί από το Συνταγματικό Δικαστήριο. Η τροποποίηση του ποινικού νόμου έγινε για να ενισχυθεί ο σεβασμός των δικαιωμάτων του Ρουμάνου πολίτη και επίσης για να ενισχυθεί η ισχύς των αποφάσεων του Συνταγματικού Δικαστηρίου με την ποινικοποίηση κάθε παραβίασής τους — όλα με απώτερο σκοπό την ενίσχυση του κράτους δικαίου και του συνταγματικού καθεστώτος στη Ρουμανία, αμφότερα θεωρούμενα ως το ίδιο το θεμέλιο της εθνικής κυριαρχίας.

Η παράγραφος 9 εισάγει νέο στοιχείο στο άρθρο 394 του Ποινικού Κώδικα, με τίτλο Προδοσία — το στοιχείο ε) — ποινικοποιώντας την πράξη Ρουμάνου πολίτη να συνάψει σχέσεις με ξένη δύναμη ή οργάνωση, ή με πράκτορές τους, με σκοπό την κατάλυση ή τη βλάβη της ενότητας και του αδιαίρετου, της κυριαρχίας ή της ανεξαρτησίας του κράτους, μέσω της άσκησης αξιώματος δημόσιας τιμής ή αξιώματος που συνεπάγεται άσκηση κρατικής εξουσίας. Ελήφθη υπόψη ότι η άσκηση τέτοιου αξιώματος από τον δράστη του αδικήματος της προδοσίας — δηλαδή από Ρουμάνο πολίτη που έχει συνάψει σχέσεις με ξένη δύναμη ή οργάνωση ή με πράκτορές τους με σκοπό την κατάλυση ή τη βλάβη της ενότητας και του αδιαίρετου, της κυριαρχίας ή της ανεξαρτησίας του κράτους — συνιστά κίνδυνο για την εθνική κυριαρχία και την ασφάλεια του κράτους. Η άσκηση τέτοιου αξιώματος συνιστά πραγματική και επικείμενη κατάσταση κινδύνου για τη συνταγματική και νομική τάξη της Ρουμανίας, χωρίς να απαιτείται να συντρέχουν τα μέσα των στοιχείων α) έως δ) του άρθρου 394 του Ποινικού Κώδικα· επομένως, για την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας και της οικονομικής, χρηματοπιστωτικής, υγειονομικής και κοινωνικής ασφάλειας, η ποινικοποίηση της πράξης αυτής είναι αναγκαία ακριβώς για να αποτραπούν οι συνέπειες των εγκληματικών ενεργειών πολιτών που έχουν συνάψει σχέσεις με ξένη δύναμη ή οργάνωση ή με πράκτορές τους — καθώς η πρόσβαση τέτοιων προσώπων στο αξίωμα αυτό είναι ο ίδιος ο σκοπός που επιδιώκουν οι εν λόγω ξένες δυνάμεις και οργανώσεις. Ελήφθη επίσης υπόψη ότι το αδίκημα της Εσχάτης Προδοσίας, που προβλέπεται και τιμωρείται από το άρθρο 398 του Ποινικού Κώδικα, ποινικοποιεί μόνο πράξεις που τελούνται από «τον Πρόεδρο της Ρουμανίας ή άλλο μέλος του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Άμυνας», αφήνοντας εκτός της ποινικής σφαίρας πράξεις που τελούνται από τα λοιπά πρόσωπα που ασκούν αξιώματα δημόσιας τιμής ή αξιώματα που συνεπάγονται άσκηση κρατικής εξουσίας.

Η παράγραφος 10 εισάγει νέα παράγραφο στο άρθρο 398 του Ποινικού Κώδικα, με τίτλο «Εσχάτη προδοσία» — την παράγραφο 2 — θεσπίζοντας διακεκριμένη μορφή του αδικήματος της παραγράφου 1, αυξάνοντας τα όρια της ποινής για την πράξη σύναψης σχέσεων με ξένη δύναμη ή οργάνωση, ή με πράκτορές τους, με σκοπό την κατάλυση ή τη βλάβη της ενότητας και του αδιαίρετου, της κυριαρχίας ή της ανεξαρτησίας του κράτους, μέσω οικονομικής ή πολιτικής υπονόμευσης ή υπονόμευσης της αμυντικής ικανότητας του κράτους, όταν η πράξη αυτή προκάλεσε σημαντική ζημία στην εθνική οικονομία. Όπως αναφέρει το ίδιο το κείμενο της παραγράφου 1, η ποινικοποιούμενη πράξη είναι ικανή να θέσει σε κίνδυνο την εθνική κυριαρχία, η δε αύξηση των ορίων της ποινής για τις σοβαρές συνέπειες νοείται ως μέσο αποτροπής, τοσούτω μάλλον καθόσον οι δράστες μπορεί να είναι πρόσωπα που κατέχουν σημαντικές θέσεις εντός του ρουμανικού κράτους.

Η παράγραφος 11 εισάγει νέα παράγραφο στο άρθρο 398 του Ποινικού Κώδικα, με τίτλο «Εσχάτη προδοσία», εντάσσοντας στη σφαίρα της εσχάτης προδοσίας και την πράξη του Προέδρου να μην εφαρμόσει τις αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου που επιλύουν συγκρούσεις συνταγματικής φύσης εντός 10 ημερών από την κοινοποίηση του διατακτικού. Η αναγκαιότητα ποινικοποίησης της πράξης αυτής έγκειται στη σημασία του προστατευόμενου αγαθού — ήτοι στην άμεση εφαρμογή των αποφάσεων του Συνταγματικού Δικαστηρίου — καθώς και στην απουσία κάθε μέσου εξαναγκασμού ή κύρωσης για Πρόεδρο που παραβιάζει τη συνταγματική τάξη και αγνοεί τις αποφάσεις που ερμηνεύουν το Σύνταγμα, πράξεις ικανές να θίξουν θεμελιωδώς την εθνική κυριαρχία.

Το άρθρο 10 τροποποιεί δύο άρθρα του Νόμου 135/2010, του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. → το κείμενο του άρθρου

Η παράγραφος 1 τροποποιεί το άρθρο 247 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, θεσπίζοντας διά νόμου την ανάγκη σύνδεσης μεταξύ της τελεσθείσας ποινικής πράξης και της ψυχικής υγείας του δράστη. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το μέτρο της προσωρινής ιατρικής νοσηλείας μπορεί να ληφθεί μόνον εφόσον η κατάσταση του δράστη υπήρξε καθοριστική για την τέλεση της πράξης και το μέτρο είναι αναγκαίο για την άρση συγκεκριμένου και ενεστώτος κινδύνου για τη δημόσια ασφάλεια. Η ανάγκη της νομοθετικής τροποποίησης προέκυψε από την αυξανόμενη συχνότητα ερμηνειών, εκ μέρους των ποινικών δικαστηρίων, που επεξέτειναν τις αρμοδιότητές τους στην αστική σφαίρα σε υποθέσεις όπου, μολονότι δεν υφίστατο σύνδεση μεταξύ της υγείας του δράστη και της φερόμενης πράξης, λαμβάνονταν μέτρα ασφαλείας κατά την ποινική έρευνα, αγνοώντας το γενικό νομικό πλαίσιο που θεσπίζει ο Αστικός Κώδικας που εφαρμόζεται στο θέμα.

Η παράγραφος 2 του άρθρου 10 εισάγει νέο στοιχείο ζ) στην παράγραφο 1 του άρθρου 453 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, προσθέτοντας ως νέο λόγο αναθεώρησης την περίπτωση κατά την οποία «η απόφαση θεμελιώθηκε σε νομική διάταξη που καταργήθηκε ή τροποποιήθηκε μετά την τελεσιδικία της απόφασης, εφόσον οι ποινικές διατάξεις είναι ευνοϊκότερες ή η πράξη αποποινικοποιήθηκε». Λαμβάνεται υπόψη ότι η αποποινικοποίηση μιας πράξης και οι ευνοϊκότεροι ποινικοί κανόνες αντανακλούν έκφραση και αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο ορισμένες πράξεις εκλαμβάνονται από την κοινωνία, γι’ αυτό και η αποποινικοποίησή τους είναι άμεσο αποτέλεσμα της άσκησης του κυριαρχικού δικαιώματος του λαού να νομοθετεί σε ποινικά θέματα. Κατά συνέπεια, η αποποινικοποίηση ή οι ευνοϊκότεροι ποινικοί κανόνες πρέπει να παράγουν τα αποτελέσματά τους έναντι όλων των μελών της κοινωνίας, ανεξαρτήτως του αν, κατά την ημερομηνία της νομοθετικής μεταβολής, έχουν καταδικαστεί αμετακλήτως βάσει ποινικού κανόνα που κατέστη παρωχημένος — καθιστάμενης και της ίδιας της απόφασης παρωχημένης και αντίθετης προς τη νομική και συνταγματική τάξη. Όχι τελευταίο, ελήφθη υπόψη ότι η αναθεώρηση μπορεί να ζητηθεί οποτεδήποτε, ακόμη και μετά τον θάνατο του καταδικασθέντος, από τους κληρονόμους του, πράγμα που επιτρέπει την αποκατάσταση ιστορικών δικαστικών σφαλμάτων και καταχρήσεων που τελέστηκαν υπό τα κομμουνιστικά ή φασιστικά καθεστώτα.

Το άρθρο 11 τροποποιεί το άρθρο 18 παρ. 2 του Νόμου αρ. 202 της 9ης Νοεμβρίου 1998 (όπως αναδημοσιεύθηκε) για την οργάνωση της Επίσημης Εφημερίδας της Ρουμανίας, θεσπίζοντας η νομοθετική τροποποίηση την ελεύθερη και αδιάλειπτη πρόσβαση των Ρουμάνων πολιτών στην Επίσημη Εφημερίδα και σε όλα τα έγγραφα δημοσίου ενδιαφέροντος που κοινοποιούνται μέσω αυτής. Η τροποποίηση έγινε αφού διαπιστώθηκε ότι η γνώση του νόμου και των επίσημων πράξεων από τους αποδέκτες τους είναι αναγκαία, ως υποχρέωση αντίστοιχη προς το καθήκον του πολίτη να γνωρίζει τον νόμο, ο δε δεσμός που δημιουργείται μεταξύ κράτους και πολίτη μέσω του νόμου και της γνώσης του αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της εθνικής κυριαρχίας. → το κείμενο του άρθρου

Το άρθρο 12 ρυθμίζει τη σχέση μεταξύ του Ρουμάνου πολίτη και των οντοτήτων που κατέχουν ή διαχειρίζονται κοινωνικά δίκτυα ή άλλα εικονικά περιβάλλοντα, περιβάλλοντα αποθήκευσης Cloud, διαδικτυακούς ιστότοπους ή λειτουργικά συστήματα, καθώς η προάσπιση των δικαιωμάτων του Ρουμάνου πολίτη αποτελεί ένα από τα γνωρίσματα της κυριαρχίας ενός κράτους. Επιδιώκεται η προστασία του δικαιώματος στην εικόνα, στην ελεύθερη έκφραση, και η προάσπιση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας του Ρουμάνου πολίτη έναντι οποιωνδήποτε νομικών οντοτήτων, εγκατεστημένων ή μη στη Ρουμανία, με απονομή της δικαιοδοσίας επί ενδεχόμενων διαφορών στα εθνικά δικαστήρια. Το μέτρο αυτό αποσκοπεί στην υπαγωγή στη ρουμανική δικαιοδοσία κάθε πράξης ή γεγονότος που τελείται στο διαδικτυακό περιβάλλον. Όχι τελευταίο, η διάταξη εναρμονίζει την εθνική νομοθεσία με τη σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο τόνισε ότι η ευθύνη για τη διασφάλιση της τήρησης του νόμου πρέπει να ανήκει στις δημόσιες αρχές και ότι, εν τέλει, οι αποφάσεις πρέπει να ανήκουν σε ανεξάρτητο δικαστικό σύστημα και όχι σε ιδιωτική εμπορική οντότητα. → το κείμενο του άρθρου

Το άρθρο 13 τροποποιεί τον Νόμο αρ. 208 της 20ής Ιουλίου 2015 για την εκλογή της Γερουσίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων, θεσπίζοντας μειώσεις του εκλογικού ορίου για καλύτερη κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των Ρουμάνων πολιτών. Η παράγραφος 1 καταργεί τις παραγράφους 3 έως 5 του άρθρου 92¹, με τις οποίες, δυνάμει του Νόμου 202/2020, η Υπηρεσία Ειδικών Τηλεπικοινωνιών απέκτησε διευρυμένες αρμοδιότητες στην εκλογική διαδικασία. Ομοίως, η παράγραφος 4 καταργεί τις τροποποιήσεις που επέφερε ο ίδιος Νόμος 202/2020 στην παράγραφο 103¹, απαλειφομένων όλων των αναφορών στην Υπηρεσία Ειδικών Τηλεπικοινωνιών και στις αρμοδιότητες που της ανατίθενται στην εκλογική διαδικασία. Στις παραγράφους 5 έως 8 έγιναν οι ίδιες τροποποιήσεις, με κατάργηση και τροποποίηση κάθε νομικής διάταξης που εμπλέκει την ίδια Υπηρεσία στην εκλογική διαδικασία. Οι νομοθετικές τροποποιήσεις αποσκοπούν στη διαφάνεια της εκλογικής διαδικασίας και στην απομάκρυνση από αυτήν μιας μυστικής υπηρεσίας (σήμερα στρατιωτικοποιημένης), τα δε μέτρα είναι αναγκαία για την επαναφορά της εκλογικής διαδικασίας στη Ρουμανία στην πολιτική σφαίρα, όπως συμβαίνει σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. → το κείμενο του άρθρου

Οι παράγραφοι 2 και 3 τροποποιούν το άρθρο 94 του Νόμου 208/2015 μειώνοντας το εκλογικό όριο που ορίζεται για κόμματα και εκλογικές συμμαχίες για την είσοδο στο Κοινοβούλιο — από 5 % σε 3 % για τα κόμματα και, στην περίπτωση των εκλογικών συμμαχιών, από αύξηση 3 εκατοστιαίων μονάδων για κάθε κόμμα-μέλος σε 1 %, αλλά όχι άνω του 5 % των εκφρασθεισών ψήφων. Θεωρείται ότι τα οφέλη πολιτικής σταθερότητας που επέφερε η ανύψωση του εκλογικού ορίου, εις βάρος της εκπροσώπησης των πολιτικών επιλογών, δεν είχαν το αναμενόμενο αποτέλεσμα, η δε οικονομική και κοινωνική κατάσταση της σημερινής Ρουμανίας αποτελεί την απόδειξη της αποτυχίας εκείνου του τρόπου εκπροσώπησης των Ρουμάνων πολιτών. Κρίθηκε ότι, μεταξύ πολιτικής σταθερότητας και κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης του ευρύτερου δυνατού τμήματος του πληθυσμού, η εθνική κυριαρχία εκφράζεται ορθότερα και πιστότερα με ευρεία αντιπροσωπευτικότητα του Κοινοβουλίου, ως άμεση εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 1 του Συντάγματος: «(1) Η εθνική κυριαρχία ανήκει στον ρουμανικό λαό, ο οποίος την ασκεί μέσω των αντιπροσωπευτικών του οργάνων, που συγκροτούνται με ελεύθερες, περιοδικές και έντιμες εκλογές, καθώς και με δημοψήφισμα» — το γεγονός δε ότι το Σύνταγμα ομιλεί περί «αντιπροσωπευτικότητας» και όχι περί «σταθερότητας» αποτελεί το συνταγματικό θεμέλιο της τροποποίησης του εκλογικού ορίου.

Το Κεφάλαιο ΙΙ θεσπίζει νομοθετικές τροποποιήσεις που αποσκοπούν στην προστασία του περιβάλλοντος, θεωρούμενου ως μέσου βιώσιμης ανάπτυξης, και στην προστασία του ανώτερου και κυρίαρχου συμφέροντος του ρουμανικού λαού και πολίτη.

Το άρθρο 14 τροποποιεί τον Νόμο 57/2020 για τη βιώσιμη διαχείριση των δασών της Ρουμανίας, απαγορεύοντας την εξαγωγή, εντός ή εκτός του κοινοτικού χώρου, ακατέργαστης ξυλείας, περιλαμβανομένων των κορμών, με ή χωρίς φλοιό, της στρογγυλής ξυλείας, της πριστής ξυλείας, των δοκών και των σιδηροδρομικών στρωτήρων, έως την 1η Ιανουαρίου 2121. Η προσωρινή αυτή απαγόρευση είναι αναγκαία για την αντιμετώπιση των συνεπειών των μαζικών εξαγωγών των τελευταίων ετών, οι οποίες προκάλεσαν εκτεταμένη αποψίλωση με καταστροφικές συνέπειες για το περιβάλλον και τις γειτονικές ανθρώπινες κοινότητες — πλημμύρες, κατολισθήσεις, μη αναστρέψιμη βλάβη της χλωρίδας και της πανίδας. Η σοβαρότητα της κατάστασης απαιτεί την ποινικοποίηση των παραβιάσεων των απαγορεύσεων εξαγωγής. → το κείμενο του άρθρου

Στο άρθρο 15 τροποποιούνται τα άρθρα 29 και 108 του Νόμου 46 της 19ης Μαρτίου 2008 — του Δασικού Κώδικα,

απαγορεύοντας, για τους ίδιους ανωτέρω λόγους, κάθε αποψίλωση και αποψιλωτική υλοτομία στο έδαφος της Ρουμανίας, περιλαμβανομένων εκείνων που δικαιολογούνται από την οικολογική αποκατάσταση, την αναγέννηση και τη φροντίδα των δασών, έως την 1η Ιανουαρίου 2121.

Ομοίως, ποινικοποιήθηκε η πράξη πρόκλησης ασθένειας ή προσβολής από παράσιτα των δέντρων του δασικού αποθέματος, καθώς και η παράβαση της απαγόρευσης του άρθρου 29 του Δασικού Κώδικα, όλες ικανές να θίξουν άμεσα τη βιώσιμη ανάπτυξη του ρουμανικού έθνους και την κυριαρχία του λαού.

Το άρθρο 16 τροποποιεί το άρθρο 13 του Νόμου αρ. 211/2011 για το καθεστώς των αποβλήτων, προσθέτοντας την παράγραφο 2, η οποία θεσπίζει ολική απαγόρευση κάθε εισαγωγής αποβλήτων οποιουδήποτε είδους, ως το μόνο μέσο προστασίας του κυρίαρχου συμφέροντος του ρουμανικού λαού. → το κείμενο του άρθρου

Το Κεφάλαιο ΙΙΙ θεσπίζει νέους κανόνες και μέτρα στον οικονομικό τομέα για την προστασία των συμφερόντων του κράτους και του Ρουμάνου πολίτη.

Το άρθρο 17 θεσπίζει την απαγόρευση εκποίησης των περιουσιακών στοιχείων που κατέχει το κράτος σε εθνικές εταιρείες και επιχειρήσεις, σε πιστωτικά ιδρύματα και σε κάθε άλλη οικονομική οντότητα στην οποία το κράτος είναι μέτοχος. Όπως ο Νόμος 173/2020, όπως μεταγενέστερα τροποποιήθηκε, προέβλεπε την απαγόρευση εκποίησης κρατικών περιουσιακών στοιχείων για διάστημα δύο ετών, κρίνεται αναγκαίο: 1) να θεσπιστεί η απαγόρευση εκποίησης των μετοχών που κατέχει το κράτος σε εθνικές εταιρείες και επιχειρήσεις, σε πιστωτικά ιδρύματα και σε κάθε άλλη εταιρεία στην οποία το κράτος είναι μέτοχος· και 2) να ανασταλούν οι ήδη κινηθείσες, για διάστημα 100 ετών, έως την 1η Ιανουαρίου 2121, οι πράξεις που αφορούν την εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων ή μετοχών του κράτους, ανεξαρτήτως του ποσοστού κεφαλαίου που κατέχει. Κατά τη θέσπιση του μέτρου αυτού λαμβάνεται υπόψη η προστασία των συμφερόντων του ρουμανικού κράτους, με αποφυγή του κινδύνου περιουσιακών απωλειών σε περίπτωση εκποίησης περιουσιακών στοιχείων που κατέχονται σε διάφορες εθνικές οικονομικές οντότητες, σε περίοδο οικονομικής αστάθειας και διαρθρωτικής αλλαγής. Επιδιώκεται επίσης η διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων του κράτους με σκοπό τη μεταβίβασή τους στις επόμενες γενεές και τη διασφάλιση οικονομικής σταθερότητας που επιτρέπει την ανάπτυξη του ανθρώπινου κεφαλαίου. → το κείμενο του άρθρου

Το άρθρο 18 συμπληρώνει το άρθρο 307 του Διοικητικού Κώδικα της 3ης Ιουλίου 2019 με νέα παράγραφο που ορίζει ότι το ελάχιστο ύψος του δικαιώματος που λαμβάνεται από την παραχώρηση αγαθών δημόσιας ιδιοκτησίας δεν μπορεί να υπολείπεται του επιπέδου της αγοράς του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου και πρέπει να είναι ανάλογο προς τα οφέλη που αποκομίζει ο παραχωρησιούχος από την εκμετάλλευση του αγαθού και προς την αγοραία αξία του οικείου αγαθού. Επιδιώκεται να καταστεί αποδοτικότερη και επικερδέστερη η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων της Ρουμανίας και να αυξηθούν τα δημοσιονομικά έσοδα ως μέσα εδραίωσης της εθνικής κυριαρχίας. → το κείμενο του άρθρου

Το άρθρο 19, στην παράγραφο 1, τροποποιεί το άρθρο 30 παρ. 1 στοιχείο α) του Νόμου αρ. 312 της 28ης Ιουνίου 2004 για το Καταστατικό της Εθνικής Τράπεζας της Ρουμανίας και θεσπίζει την υποχρέωση της Εθνικής Τράπεζας να φυλάσσει τα αποθέματα χρυσού που κατέχει στο θησαυροφυλάκιο αποκλειστικά και εξ ολοκλήρου στο έδαφος της Ρουμανίας. Καταργείται έτσι η δυνατότητα, που προβλέπει η σημερινή μορφή του νόμου, να κατατίθεται ο χρυσός του θησαυροφυλακίου της Εθνικής Τράπεζας στο εξωτερικό. Η παράγραφος 2 θεσπίζει προθεσμία 180 ημερών για τον πλήρη επαναπατρισμό του χρυσού που είναι κατατεθειμένος εκτός Ρουμανίας, και η παράγραφος 3 ποινικοποιεί τη μη τήρηση των δύο προηγούμενων παραγράφων, προβλέποντας ποινή έως 20 ετών φυλάκισης. Τα μέτρα αποσκοπούν στη διασφάλιση της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής σταθερότητας της Ρουμανίας μέσω μόνιμης, αδιάλειπτης και άνευ όρων πρόσβασης στα δικά της αποθέματα χρυσού — μέτρα αναγκαία δεδομένης της έντονης αστάθειας των χρηματοπιστωτικών αγορών και του κινδύνου επικείμενης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Ταυτόχρονα, η πραγματική κατοχή και αποθησαύριση των ιδίων αποθεμάτων πολύτιμων μετάλλων αποτελεί τρόπο κατοχύρωσης, και εγγύηση διαφύλαξης, της εθνικής κυριαρχίας. → το κείμενο του άρθρου

Το άρθρο 20 θεσπίζει την υποχρέωση πλήρους διαφάνειας των συμβάσεων που συνάπτονται με το ρουμανικό κράτος και απαιτεί να δημοσιεύονται όλες αυτές οι συμβάσεις στην Επίσημη Εφημερίδα, Μέρος IV, και στους ιστότοπους των συμβαλλόμενων φορέων. Η διαφάνεια στον δημόσιο τομέα ως προς τις συμβάσεις που συνάπτονται με το ρουμανικό κράτος είναι ουσιώδες στοιχείο για τη διασφάλιση λειτουργικής δημοκρατίας, ιδίως σε εξαιρετικές περιστάσεις, οι οποίες μπορεί να αποτελέσουν γόνιμο έδαφος για πράξεις διαφθοράς ή καταστρατηγήσεις του νόμου. Ομοίως, οι θεσμοί του κράτους δεν πρέπει να καθιστούν την πληροφορία προσβάσιμη μόνο κατόπιν αιτήματος, αλλά οφείλουν να δημοσιεύουν τις συμβάσεις δημοσίου ενδιαφέροντος δυνάμει της παρούσας νομικής διάταξης. → το κείμενο του άρθρου

Το άρθρο 21 ποινικοποιεί δύο παραλείψεις δημοσίων υπαλλήλων. Η παράγραφος 1 ποινικοποιεί την εκ προθέσεως παράλειψη δημοσίου υπαλλήλου να εκτελέσει τις συμβάσεις ιδιωτικοποίησης ή παραχώρησης σύμφωνα με τους όρους τους, καθώς και την παράλειψη άσκησης των νόμιμων αγωγών για την εκτέλεσή τους, τιμωρουμένων των πράξεων αυτών με φυλάκιση από 10 έως 20 έτη. Ελήφθη υπόψη η εκ προθέσεως παθητικότητα ορισμένων ανώτερων δημοσίων υπαλλήλων στην εκτέλεση, ή στην άσκηση των νόμιμων αγωγών που απαιτούνταν λόγω της μη εκτέλεσης ή της μερικής ή πλημμελούς εκτέλεσης συμβάσεων που συνήψαν διάφορες ρουμανικές ή ξένες οντότητες με το ρουμανικό κράτος. Η παράγραφος 2 θεσπίζει ποινή μειωμένη στο ήμισυ για τις ίδιες πράξεις όταν τελούνται εξ αμελείας. Κατά τη θέσπιση της ρύθμισης αυτής ελήφθη υπόψη η κατάσταση κατά την οποία πολλές συμβάσεις ιδιωτικοποίησης ή παραχώρησης εκτελέστηκαν προδήλως μερικώς ή πλημμελώς, με όρους των οποίων η παράβαση κατέστη πασίγνωστη, έναντι των οποίων οι αρχές του ρουμανικού κράτους παρέμειναν παθητικές. Επιδιώκεται η επιβολή λογοδοσίας του Ρουμάνου αξιωματούχου κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων του προς υπεράσπιση της δημόσιας περιουσίας, ως μέσο υπεράσπισης της εθνικής περιουσίας και κυριαρχίας. → το κείμενο του άρθρου

Το άρθρο 22 επιβάλλει την απαγόρευση εμπορίας στο έδαφος της Ρουμανίας προϊόντων κατώτερης ποιότητας από εκείνα που διατίθενται με το ίδιο εμπορικό σήμα στη χώρα προέλευσης. Όλοι οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αξίζουν ίση μεταχείριση ως προς τα τρόφιμα και τα μη εδώδιμα προϊόντα που διατίθενται στην ενιαία αγορά, και το άρθρο αυτό αποσκοπεί στην εξάλειψη της αθέμιτης πρακτικής στο πεδίο αυτό, ώστε ο Ρουμάνος καταναλωτής να μην μπορεί πλέον να παραπλανάται καταχρηστικά και παρανόμως. Είναι γνωστή η πρακτική πολλών ξένων παραγωγών: να πωλούν προϊόντα διαφορετικής ποιότητας με το ίδιο σήμα και στην ίδια συσκευασία, άλλα περιέχοντας μικρότερη ποσότητα του κύριου συστατικού και άλλα συστατικά κατώτερης ποιότητας από εκείνη που χρησιμοποιείται για την παραγωγή του πρωτότυπου προϊόντος. → το κείμενο του άρθρου

Το Κεφάλαιο IV του Νόμου της Κυριαρχίας, με τίτλο «Μέτρα στον τομέα της εθνικής ασφάλειας και άμυνας για την προστασία του ανώτερου και κυρίαρχου συμφέροντος του ρουμανικού λαού και πολίτη», προβλέπει σειρά επειγόντων και αναγκαίων μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας του Ρουμάνου πολίτη και την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας.

Το άρθρο 23 τροποποιεί τον Νόμο 51/1991 για την εθνική ασφάλεια — νόμο προγενέστερο της ένταξης της Ρουμανίας στο ΝΑΤΟ, ο οποίος περιέχει σειρά διατάξεων σοβιετικής προέλευσης, όπως εκείνες που προβλέπουν τη στρατιωτικοποίηση των μυστικών υπηρεσιών. → το κείμενο του άρθρου

Προκειμένου να εναρμονιστεί η εθνική νομοθεσία με εκείνη των συμμάχων της Ρουμανίας στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διατάχθηκε η πλήρης αποστρατικοποίηση των υπηρεσιών πληροφοριών, αντικατασκοπείας, φρούρησης και ειδικών τηλεπικοινωνιών και των εξομοιούμενων προς αυτές.

Υπό την ίδια έννοια, απαγορεύθηκε κάθε συμμετοχή των υπηρεσιών πληροφοριών, αντικατασκοπείας και εξομοιούμενων στη διενέργεια δικαστικών διαδικαστικών πράξεων, καθώς και ο καθ’ οιονδήποτε τρόπο επηρεασμός του εισαγγελέα ή του δικαστή που είναι επιφορτισμένοι με έρευνα. Κάθε πράξη αντίθετη προς τις διατάξεις του νόμου, όπως τροποποιήθηκε, ποινικοποιήθηκε, επισύροντας ποινή από 10 έως 20 έτη.

Ομοίως για τους ίδιους λόγους, και ενόψει της επιτακτικής ανάγκης να απαγορευθεί κάθε ανάμειξη των υπηρεσιών πληροφοριών, αντικατασκοπείας και εξομοιούμενων στον δημόσιο βίο εκτός του τομέα δραστηριότητάς τους, καθώς και της ανάγκης επιστροφής σε δίκαιο ανταγωνιστικό πλαίσιο για το επιχειρηματικό περιβάλλον στη Ρουμανία, απαγορεύθηκε κάθε συμμετοχή των υπηρεσιών αυτών σε πολιτικές ή οικονομικές δραστηριότητες, καθώς και η κατοχή εμπορικών εταιρειών άμεσα ή έμμεσα, μέσω ιδίου προσωπικού ή μέσω παρένθετων προσώπων, και η άσκηση εμπορικών δραστηριοτήτων στο έδαφος της Ρουμανίας ή στο εξωτερικό από τις υπηρεσίες πληροφοριών, αντικατασκοπείας και εξομοιούμενες.

Τα μέτρα που τροποποιούν τις διατάξεις νόμων θεμελιωδών για την εθνική ασφάλεια ελήφθησαν διότι η ίδια η λέξη «μυστικότητα» είναι απεχθής σε μια ελεύθερη και ανοικτή κοινωνία· και είμαστε ως λαός εγγενώς και ιστορικά αντίθετοι στις μυστικές εταιρείες, στους μυστικούς όρκους και στις μυστικές διαδικασίες. Αυτή είναι η ουσία της προειδοποίησης που διατύπωσε ο Τζον Φ. Κένεντι στην ομιλία του «Ο Πρόεδρος και ο Τύπος» (1961), την οποία οι εισηγητές του παρόντος σχεδίου λαμβάνουν ως οδηγό.

Το άρθρο 24 τροποποιεί τον Νόμο αρ. 14 της 24ης Φεβρουαρίου 1992 (επικαιροποιημένο) για την οργάνωση και λειτουργία της Ρουμανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και τον εναρμονίζει με τις διατάξεις του Νόμου 51/1991, όπως τροποποιήθηκε.

Το άρθρο 25 τροποποιεί τον Νόμο αρ. 1 της 6ης Ιανουαρίου 1998 (όπως αναδημοσιεύθηκε) για την οργάνωση και λειτουργία της Υπηρεσίας Πληροφοριών Εξωτερικού και τον εναρμονίζει με τις διατάξεις του Νόμου 51/1991, όπως τροποποιήθηκε.

Το άρθρο 26 τροποποιεί τον Νόμο αρ. 92 της 24ης Ιουλίου 1996 για την οργάνωση και λειτουργία της Υπηρεσίας Ειδικών Τηλεπικοινωνιών και τον εναρμονίζει με τις διατάξεις του Νόμου 51/1991, όπως τροποποιήθηκε.

Το άρθρο 27 τροποποιεί τον Νόμο αρ. 191 της 19ης Οκτωβρίου 1998 για την οργάνωση και λειτουργία της Υπηρεσίας Προστασίας και Φρούρησης και τον εναρμονίζει με τις διατάξεις του Νόμου 51/1991, όπως τροποποιήθηκε.

Το άρθρο 28 ιδρύει την Εθνική Φρουρά επί τη βάσει της αρχής της υπεράσπισης ολόκληρου του εθνικού εδάφους από ολόκληρο τον λαό σε εθελοντική βάση. Η Εθνική Φρουρά αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του συστήματος εθνικής άμυνας, υπάγεται απευθείας στο Κοινοβούλιο και απαρτίζεται από εθελοντές του άμαχου πληθυσμού άνω των 18 ετών. → το κείμενο του άρθρου

Η Εθνική Φρουρά ιδρύεται από την ανάγκη εμπλοκής του Ρουμάνου πολίτη στη μόνιμη υπεράσπιση της δημοκρατίας, της ακεραιότητας και της κυριαρχίας της Ρουμανίας, υπό συνθήκες που χαρακτηρίζονται από την επαγγελματοποίηση του στρατού, από τη μείωση του αριθμού των επαγγελματιών στρατιωτικών και από την εμπλοκή του στρατού σε θέατρα επιχειρήσεων χιλιάδες χιλιόμετρα από τα σύνορα της χώρας. Για τους λόγους αυτούς, η περιοδική στρατιωτική εκπαίδευση του εθελοντή Ρουμάνου πολίτη που δεν είναι επαγγελματίας στρατιωτικός, και η δυνατότητα να υπάρχει ορισμένος αριθμός πολιτών μονίμως σε κατάσταση επαγρύπνησης, είναι ικανή να ενισχύσει την αμυντική ικανότητα της χώρας, αποτελώντας πρόσθετη εγγύηση για την εθνική κυριαρχία.

Το άρθρο 29 εισάγει την υποχρέωση απόκτησης νέου στρατιωτικού εξοπλισμού απευθείας από τον κατασκευαστή, τηρουμένης της ισχύουσας νομοθεσίας περί αντισταθμιστικών ωφελημάτων, ήτοι της Πράξης Έκτακτης Ανάγκης 189/2002. Το μέτρο αυτό κατέστη αναγκαίο μετά την απόκτηση από το ρουμανικό κράτος, τα τελευταία χρόνια, απαρχαιωμένου και άχρηστου στρατιωτικού εξοπλισμού σε υπέρογκες τιμές — γεγονός ικανό να θέσει σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια και κυριαρχία. → το κείμενο του άρθρου

Το Κεφάλαιο V — Τελικές και μεταβατικές διατάξεις — ορίζει τον χρόνο και τον τρόπο έναρξης ισχύος του νόμου.

Το άρθρο 30 ορίζει τον χρόνο έναρξης ισχύος του νόμου και την αυτοδίκαιη κατάργηση κάθε αντίθετης νομικής διάταξης. → το κείμενο του άρθρου

Ενότητα 3 — Κοινωνικοοικονομικός αντίκτυπος του σχεδίου κανονιστικής πράξης

1. Μακροοικονομικός αντίκτυπος — Όχι

1¹. Αντίκτυπος στο ανταγωνιστικό περιβάλλον και στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων — Δεν συντρέχει περίπτωση

2. Αντίκτυπος στο επιχειρηματικό περιβάλλον — Δεν συντρέχει περίπτωση

3. Κοινωνικός αντίκτυπος — Δεν συντρέχει περίπτωση

4. Περιβαλλοντικός αντίκτυπος — Δεν συντρέχει περίπτωση

5. Λοιπές πληροφορίες — Δεν συντρέχει περίπτωση

Ενότητα 4 — Δημοσιονομικός αντίκτυπος στον γενικό ενοποιημένο προϋπολογισμό, τόσο βραχυπρόθεσμα, για το τρέχον έτος, όσο και μακροπρόθεσμα (5 έτη).

— χιλιάδες lei —

Δείκτες | Τρέχον έτος | Τα επόμενα 4 έτη | Μέσος όρος πενταετίας

1. Μεταβολές των δημοσιονομικών εσόδων, συν/πλην, εκ των οποίων:

α) κρατικός προϋπολογισμός, εκ του οποίου:

(i) φόρος εισοδήματος εταιρειών

(ii) φόρος εισοδήματος

β) τοπικοί προϋπολογισμοί:

(i) φόρος εισοδήματος εταιρειών

γ) προϋπολογισμός κρατικών κοινωνικών ασφαλίσεων:

(i) ασφαλιστικές εισφορές

2. Μεταβολές των δημοσιονομικών δαπανών, συν/πλην, εκ των οποίων:

α) κρατικός προϋπολογισμός, εκ του οποίου:

(i) δαπάνες προσωπικού

(ii) αγαθά και υπηρεσίες

β) τοπικοί προϋπολογισμοί

(i) δαπάνες προσωπικού

(ii) αγαθά και υπηρεσίες

γ) προϋπολογισμός κρατικών κοινωνικών ασφαλίσεων:

(i) δαπάνες προσωπικού

(ii) αγαθά και υπηρεσίες

3. Δημοσιονομικός αντίκτυπος, συν/πλην, εκ του οποίου:

α) κρατικός προϋπολογισμός

(i) δαπάνες προσωπικού

β) τοπικοί προϋπολογισμοί

4. Προτάσεις κάλυψης της αύξησης των δημοσιονομικών δαπανών

5. Προτάσεις αντιστάθμισης της μείωσης των δημοσιονομικών εσόδων

6. Αναλυτικοί υπολογισμοί που θεμελιώνουν τις μεταβολές των δημοσιονομικών εσόδων ή/και δαπανών — Δεν διαθέτουμε επαρκή στοιχεία.

7. Λοιπές πληροφορίες — Τυχόν πρόσθετες δημοσιονομικές δαπάνες συνδεόμενες με την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος νόμου.

Ενότητα 5 — Επιπτώσεις της παρούσας κανονιστικής πράξης στην ισχύουσα νομοθεσία

α) ισχύουσες κανονιστικές πράξεις που θα τροποποιηθούν ή θα καταργηθούν συνεπεία της έναρξης ισχύος του σχεδίου κανονιστικής πράξης:

Θα καταργηθεί ο Νόμος αρ. 55/2020 για ορισμένα μέτρα πρόληψης και καταπολέμησης των επιπτώσεων της πανδημίας COVID-19, όπως μεταγενέστερα τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε.

Ο Νόμος αρ. 46/2003 για τα δικαιώματα του ασθενούς θα τροποποιηθεί με την προσθήκη δεύτερης παραγράφου στο άρθρο 4 και την εισαγωγή νέου άρθρου, του 36². (2 τροποποιήσεις στο κείμενο του νόμου)

Θα τροποποιηθεί το άρθρο 4 της Πράξης Έκτακτης Ανάγκης αρ. 1/1999 για το καθεστώς της κατάστασης πολιορκίας και της κατάστασης έκτακτης ανάγκης. (1 τροποποίηση στο κείμενο του νόμου)

Ο Νόμος αρ. 95/2006 για τη μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας θα τροποποιηθεί με την εισαγωγή νέου άρθρου, του άρθρου 704¹, την απάλειψη των υποστοιχείων 5, 6 και 7 του άρθρου 811 παρ. (1) και την τροποποίηση του άρθρου 813.

Θα τροποποιηθεί το άρθρο 17 του Νόμου αρ. 148/2020 για τη διαφήμιση. (1 τροποποίηση στο κείμενο του νόμου)

Θα τροποποιηθεί ο Νόμος αρ. 286/2009 — ο Ποινικός Κώδικας (9 τροποποιήσεις στο κείμενο του νόμου)

εισάγεται νέο άρθρο μετά το άρθρο 195 — το άρθρο 195¹

το άρθρο 197 θα τροποποιηθεί με την εισαγωγή δύο νέων παραγράφων·

το άρθρο 211 θα τροποποιηθεί με την εισαγωγή νέας παραγράφου (1)¹

το άρθρο 221 θα τροποποιηθεί με τροποποίηση της παραγράφου 4, εισαγωγή νέας παραγράφου (5)¹ μετά την παρ. (5) και τροποποίηση της παραγράφου (6)·

Θα τροποποιηθούν οι παράγραφοι 1 και 2 του άρθρου 297 και θα προστεθεί νέα παράγραφος (3) μετά την παρ. (2)·

στο άρθρο 394 εισάγεται νέο στοιχείο ε) στην παράγραφο 1, και εισάγεται η παράγραφος 2·

εισάγεται η παράγραφος 2 στο άρθρο 398·

Θα τροποποιηθεί ο Νόμος αρ. 135/2010 — ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας (2 τροποποιήσεις στο κείμενο του νόμου)

θα τροποποιηθούν οι παράγραφοι 1 και 2 του άρθρου 247·

εισάγεται νέο στοιχείο στην παρ. (1) του άρθρου 453·

Θα τροποποιηθεί το άρθρο 18 παρ. (2) του Νόμου αρ. 202/1998 για την οργάνωση της Επίσημης Εφημερίδας της Ρουμανίας. (1 τροποποίηση στο κείμενο του νόμου)

Ο Νόμος αρ. 208/2015 για την εκλογή της Γερουσίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων, καθώς και για την οργάνωση και λειτουργία της Μόνιμης Εκλογικής Αρχής, θα τροποποιηθεί και συμπληρωθεί (12 τροποποιήσεις), ήτοι:

τροποποίηση του άρθρου 94 παρ. (2) στοιχεία α) και β)·

καταργείται η παρ. (8) του άρθρου 110, καταργείται η παρ. (4) του άρθρου 102¹, καταργείται το άρθρο 103¹·

τροποποιούνται οι παράγραφοι (1), (3) και (4) του άρθρου 110·

καταργούνται οι παράγραφοι (3), (4) και (5) του άρθρου 92¹ του Νόμου αρ. 202/2020 για την τροποποίηση και συμπλήρωση ορισμένων κανονιστικών πράξεων σε εκλογικά θέματα·

Θα τροποποιηθούν τα άρθρα 1 και 4 του Νόμου αρ. 57/2020 για τη βιώσιμη διαχείριση των δασών της Ρουμανίας· (2 τροποποιήσεις στο κείμενο του νόμου)

Θα τροποποιηθεί και συμπληρωθεί ο Νόμος αρ. 46/2008 — ο Δασικός Κώδικας (7 τροποποιήσεις στο κείμενο του νόμου)

Θα τροποποιηθεί το άρθρο 29·

Καταργούνται οι παράγραφοι (2)–(5) του άρθρου 29·

Εισάγονται τρία νέα άρθρα μετά το άρθρο 109 — 109¹, 109² και 109³·

Το άρθρο 13 του Νόμου αρ. 211/2011 για το καθεστώς των αποβλήτων θα τροποποιηθεί με την εισαγωγή νέας παραγράφου (2)· (1 τροποποίηση στο κείμενο του νόμου)

Θα τροποποιηθεί η Πράξη Έκτακτης Ανάγκης αρ. 57/2019 — ο Διοικητικός Κώδικας: στο άρθρο 307 εισάγεται νέα παράγραφος μετά την παρ. (1) — η παρ. (1)¹· (1 τροποποίηση στο κείμενο του νόμου)

Θα τροποποιηθεί το άρθρο 30 παρ. (1) στοιχείο α) του Νόμου αρ. 312/2004 για το Καταστατικό της Εθνικής Τράπεζας της Ρουμανίας· (1 τροποποίηση στο κείμενο του νόμου)

Θα τροποποιηθεί ο Νόμος αρ. 51/1991 για την εθνική ασφάλεια της Ρουμανίας (5 τροποποιήσεις στο κείμενο του νόμου), ήτοι:

τροποποίηση των παραγράφων (1) και (2) του άρθρου 29·

εισάγεται νέα παράγραφος (4) στο άρθρο 29·

εισάγεται νέο άρθρο μετά το άρθρο 33 — το άρθρο 33¹·

εισάγεται νέο άρθρο μετά το άρθρο 33¹ — το άρθρο 33²·

Θα τροποποιηθεί ο Νόμος αρ. 14/1992 για την οργάνωση και λειτουργία της Ρουμανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (8 τροποποιήσεις στο κείμενο του νόμου), ήτοι:

τροποποίηση του άρθρου 9 στοιχείο α), του άρθρου 10 παρ. (1), του άρθρου 27 παρ. (1) και του άρθρου 42·

καταργείται το στοιχείο ε) του άρθρου 9· καταργούνται η παρ. (3) του άρθρου 27, η παρ. (1) του άρθρου 29 και το άρθρο 30·

Θα τροποποιηθεί ο Νόμος αρ. 1/1998 για την οργάνωση και λειτουργία της Υπηρεσίας Πληροφοριών Εξωτερικού (6 τροποποιήσεις στο κείμενο του νόμου), ήτοι:

θα τροποποιηθούν το άρθρο 9 παρ. (1), το άρθρο 10 παρ. (1), το άρθρο 11, το άρθρο 13 και το άρθρο 14·

καταργείται η παρ. (1)¹ του άρθρου 21·

Θα τροποποιηθεί ο Νόμος αρ. 92/1996 για την οργάνωση και λειτουργία της Υπηρεσίας Ειδικών Τηλεπικοινωνιών (4 τροποποιήσεις στο κείμενο του νόμου), ήτοι:

θα τροποποιηθούν το άρθρο 11 παρ. (1) στοιχείο ιγ), το άρθρο 12 παρ. (1) και το άρθρο 14·

καταργείται η παρ. (2) του άρθρου 12·

Θα τροποποιηθεί ο Νόμος αρ. 191/1998 για την οργάνωση και λειτουργία της Υπηρεσίας Προστασίας και Φρούρησης (10 τροποποιήσεις στο κείμενο του νόμου), ήτοι:

θα τροποποιηθούν το άρθρο 1 παρ. (2), το άρθρο 15 παρ. (1) και (3), το άρθρο 19 παρ. (1) και το άρθρο 29 παρ. (1)·

καταργούνται το άρθρο 13, τα στοιχεία δ) και ε) του άρθρου 14, και οι παρ. (1) και (3) του άρθρου 16

Θα τροποποιηθούν τα άρθρα 10 και 11 του Νόμου αρ. 45/1994 — Νόμου για την εθνική άμυνα της Ρουμανίας, και θα εισαχθεί νέο άρθρο — το άρθρο 12¹ — μετά το άρθρο 12· (3 τροποποιήσεις στο κείμενο του νόμου)

Συνοπτικά: 1 νόμος καταργημένος, 19 νόμοι και πράξεις τροποποιημένοι, 82 άρθρα τροποποιημένα, προστιθέμενα ή καταργημένα, και 17 νεοεισαγόμενες νομικές διατάξεις.

β) κανονιστικές πράξεις που πρέπει να εκπονηθούν κατόπιν της εφαρμογής των νέων διατάξεων:

Γενική νομοθεσία εφαρμοστέα σε πανδημικές, ενδημικές και επιδημικές καταστάσεις.

Νομοθεσία που ρυθμίζει το καθεστώς του δημοσίου υπαλλήλου με ειδικό καθεστώς για τους στρατιωτικούς υπαλλήλους των υπηρεσιών πληροφοριών, αντικατασκοπείας, φρούρησης και ειδικών τηλεπικοινωνιών και των εξομοιούμενων προς αυτές.

Ο νόμος για την οργάνωση και λειτουργία της Εθνικής Φρουράς.

1¹. Συμβατότητα του σχεδίου κανονιστικής πράξης με τη νομοθεσία περί δημοσίων συμβάσεων — Δεν συντρέχει περίπτωση

2. Συμφωνία του σχεδίου κανονιστικής πράξης με το κοινοτικό δίκαιο σε περίπτωση σχεδίων που μεταφέρουν κοινοτικές διατάξεις — Δεν εντοπίστηκαν έγγραφα στην κοινοτική νομοθεσία στο πεδίο αυτό.

3. Κανονιστικά μέτρα αναγκαία για την άμεση εφαρμογή των κοινοτικών κανονιστικών πράξεων — Δεν συντρέχει περίπτωση.

4. Αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης — Δεν συντρέχει περίπτωση.

5. Λοιπές κανονιστικές πράξεις ή/και διεθνή έγγραφα από τα οποία απορρέουν δεσμεύσεις — Δεν συντρέχει περίπτωση.

6. Λοιπές πληροφορίες. — Δεν συντρέχει περίπτωση.

Ενότητα 6 — Διαβουλεύσεις που διεξήχθησαν ενόψει της εκπόνησης του σχεδίου κανονιστικής πράξης

1. Πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία διαβούλευσης με μη κυβερνητικές οργανώσεις, ερευνητικά ινστιτούτα και άλλους εμπλεκόμενους φορείς

2. Αιτιολόγηση της επιλογής των οργανώσεων με τις οποίες διεξήχθη η διαβούλευση και του τρόπου με τον οποίο η δραστηριότητά τους συνδέεται με το αντικείμενο του σχεδίου κανονιστικής πράξης

3. Διαβουλεύσεις με τις αρχές της τοπικής δημόσιας διοίκησης, όταν το σχέδιο κανονιστικής πράξης αφορά δραστηριότητες των αρχών αυτών, υπό τους όρους της Απόφασης της Κυβέρνησης αρ. 521/2005

4. Διαβουλεύσεις στο πλαίσιο των διυπουργικών συμβουλίων, σύμφωνα με την Απόφαση της Κυβέρνησης αρ. 750/2005 για τη σύσταση μόνιμων διυπουργικών συμβουλίων

5. Πληροφορίες σχετικά με τις γνωμοδοτήσεις που εξέδωσαν:

α) το Νομοθετικό Συμβούλιο

β) το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Άμυνας

γ) το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο

δ) το Συμβούλιο Ανταγωνισμού

ε) το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Ενότητα 7 — Δραστηριότητες δημόσιας ενημέρωσης για την εκπόνηση και εφαρμογή του σχεδίου κανονιστικής πράξης

1. Ενημέρωση της κοινωνίας των πολιτών για την αναγκαιότητα εκπόνησης της κανονιστικής πράξης

2. Ενημέρωση της κοινωνίας των πολιτών για τον ενδεχόμενο περιβαλλοντικό αντίκτυπο της εφαρμογής του σχεδίου κανονιστικής πράξης, καθώς και για τις επιπτώσεις στην υγεία και την ασφάλεια των πολιτών ή στη βιολογική ποικιλότητα

3. Λοιπές πληροφορίες

Ενότητα 8 — Μέτρα εφαρμογής

1. Μέτρα εφαρμογής του σχεδίου κανονιστικής πράξης από τις αρχές της κεντρικής ή/και τοπικής δημόσιας διοίκησης — η σύσταση νέων οργάνων ή η διεύρυνση των αρμοδιοτήτων υφιστάμενων θεσμών

2. Λοιπές πληροφορίες